முதல்வாசகம்
இறைவாக்கினர் ஆமோஸ் நூலிலிருந்து வாசகம் 9: 11-15
ஆண்டவர் கூறுவது: “அந்நாள்களில் விழுந்து கிடக்கும் தாவீதின் கூடாரத்தை மீண்டும் உயர்த்துவேன். அதிலுள்ள கிழிசல்களைப் பழுதுபார்த்துச் சிதைந்தவற்றைச் சீர்படுத்திப் பண்டை நாளில் இருந்தது போல் மீண்டும் கட்டி எழுப்புவேன். அப்பொழுது, ஏதோமில் எஞ்சியிருப்போரையும் எனது பெயரைத் தாங்கியிருக்கும் பிற இனத்தார் அனைவரையும் அவர்கள் தங்கள் உடைமை ஆக்கிக் கொள்வார்கள்,” என்கிறார் இதைச் செயல்படுத்தும் ஆண்டவர். “இதோ! நாள்கள் வரப் போகின்றன; அப்போது, அறுவடை செய்வோரை உழுவோரும், கனி பிழிவோரை விதைப்போரும் தொடர்ந்து முன்னேறுவர்; மலைகள் இனிய இரசத்தைப் பொழியும்; குன்றுகள்தோறும் அது வழிந்தோடும்” என்கிறார் ஆண்டவர். “என் மக்களாகிய இஸ்ரயேலை முன்னைய நன்னிலைக்குக் கொண்டு வருவேன்; அவர்கள் பாழடைந்த நகர்களைத் திரும்பக் கட்டி அவற்றில் குடியேறுவார்கள்; திராட்சைத் தோட்டங்களை அமைத்து அவற்றின் கனிரசத்தை அருந்துவார்கள். பழத் தோட்டங்கள் அமைத்து அவற்றின் கனிகளை உண்பார்கள். அவர்களைத் தங்கள் நாட்டில் மீண்டும் நான் வேரூன்றச் செய்வேன்; நான் அவர்களுக்கு அளித்திருக்கும் நாட்டிலிருந்து இனி ஒருபோதும் அவர்கள் பிடுங்கப்பட மாட்டார்கள்” என்கிறார் உங்கள் கடவுளாகிய ஆண்டவர்.
இது ஆண்டவர் வழங்கும் அருள்வாக்கு.
பதிலுரைப் பாடல்
திபா 85: 8. 10-11. 12-13
பல்லவி: ஆண்டவர் தம் மக்களுக்கு நிறைவாழ்வை வாக்களிக்கின்றார்.
8 ஆண்டவராம் இறைவன் உரைப்பதைக் கேட்பேன்;
தம் மக்களுக்கு, தம் பற்றுமிகு அடியார்க்கு நிறைவாழ்வை அவர் வாக்களிக்கின்றார். -பல்லவி
10 பேரன்பும் உண்மையும் ஒன்றையொன்று சந்திக்கும்;
நீதியும் நிறைவாழ்வும் ஒன்றையொன்று முத்தமிடும்.
11 மண்ணினின்று உண்மை முளைத்தெழும்;
விண்ணினின்று நீதி கீழ்நோக்கும். -பல்லவி
12 நல்லதையே ஆண்டவர் அருள்வார்; நல்விளைவை நம் நாடு நல்கும்.
13 நீதி அவர்முன் செல்லும்;
அவர்தம் அடிச்சுவடுகளுக்கு வழி வகுக்கும். -பல்லவி
நற்செய்திக்கு முன் வாழ்த்தொலி
அல்லேலூயா, அல்லேலூயா! என் ஆடுகள் எனது குரலுக்குச் செவிசாய்க்கின்றன. எனக்கும் அவற்றைத் தெரியும். அவையும் என்னைப் பின்தொடர்கின்றன. அல்லேலூயா.
மத்தேயு 9:14-17
நற்செய்தி வாசகம்
மத்தேயு எழுதிய நற்செய்தியிலிருந்து வாசகம் 9: 14-17
அக்காலத்தில் யோவானின் சீடர் இயேசுவிடம் வந்து, “நாங்களும் பரிசேயரும் அதிகமாக நோன்பு இருக்க, உம்முடைய சீடர்கள் ஏன் நோன்பு இருப்பதில்லை?” என்றனர். அதற்கு இயேசு அவர்களை நோக்கி, “மணமகன் தங்களோடு இருக்கும்வரை மணவிருந்தினர்கள் துக்கம் கொண்டாட முடியுமா? மணமகன் அவர்களை விட்டுப் பிரியவேண்டிய காலம் வரும். அப்பொழுது அவர்களும் நோன்பு இருப்பார்கள். மேலும் எவரும் பழைய ஆடையில் புதிய துணியை ஒட்டுப் போடுவதில்லை. ஏனெனில் அந்த ஒட்டு ஆடையைக் கிழித்துவிடும்; கிழிசலும் பெரிதாகும். அதுபோலப் பழைய தோற்பைகளில் புதிய திராட்சை மதுவை ஊற்றி வைப்பதில்லை. ஊற்றி வைத்தால் தோற்பைகள் வெடிக்கும்; மதுவும் சிந்திப்போகும்; தோற்பைகளும் பாழாகும். புதிய மதுவைப் புதிய தோற்பைகளில்தான் ஊற்றி வைப்பர். அப்போது இரண்டும் வீணாய்ப் போகா” என்றார்.
இது கிறிஸ்து வழங்கும் நற்செய்தி.
————————-
இயேசுவின் துணிவு
மணமகன் அவர்களை விட்டுப்பிரிய வேண்டிய காலம் வரும் என்று இயேசு சொல்வதிலிருந்து, தன்னுடைய இறப்பைப்பற்றி, இயேசு எந்த அளவுக்கு தெரிந்து வைத்திருக்கிறார் என்பதை நாம் அறிந்து கொள்ளலாம். இந்த உலகத்தில் கொடுமையானது என்னவென்றால், நமது இறப்பு, இந்த நாளில், இந்த நேரத்தில் நடைபெறும் என்று அறிந்திருப்பதுதான். ஒரு தூக்குத்தண்டனை கைதிக்குத்தான் தெரியும், தனது மரணத்தின் வலிச்சுவடுகள். நாளை காலை தூக்கு என்று நினைக்கிறபோதே, நமது நெஞ்சம் படபடக்கிறது. அப்படிப்பட்ட நிலைதான், இயேசுவுக்கும். ஆனாலும், இயேசு துணிவோடு இருக்கிறார்.
இயேசுவின் துணிவிற்கு காரணம் என்ன? இயேசுவால் எப்படி மரணத்தை எதிர்கொள்ள முடிந்தது? நாம் எதற்காக இறக்கிறோம் என்பதுதான், நமது மரணத்தின் வலியைக் குறைக்கும் அல்லது கூட்டும். இயேசு இறப்பது, அநீதிக்கு துணைபோனதற்காக அல்ல. மாறாக, நீதியை நிலைநாட்டுவதற்காக. ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் உரிமைகளை மீட்டெடுப்பதற்காக. ஏழைகளின் வாழ்க்கைத்தரத்தை உயர்த்துவதற்காக. இப்படி வாழ்க்கையில், ஏதோ ஒரு கொள்கைக்காக இறக்கிறபோது, அதில் கிடைக்கும் வலியை விட, நிறைவு அதிகம். அதுதான் இயேசுவுக்கும் இருந்திருக்க வேண்டும்.
நமது வாழ்விலும் இயேசுவிடம் இருந்த அந்த துணிவு இருக்க வேண்டுவோம். வாழ்க்கையில் இந்த சமுதாயத்திற்காக நாம் உழைப்பது முடியாத காரியமாக இருந்தாலும், சமுதாய உயர்விற்காக உழைப்பவர்களுக்காகவாவது, நாம் உடனிருப்போம். அவர்களுக்கு நம்மால் இயன்ற உதவிகளைச் செய்து, ஒத்துழைப்பு கொடுப்போம்.
– அருட்பணி. ஜெ. தாமஸ் ரோஜர்
